ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ του δασκάλου στο ομαδικό channeling.
Πότε βιώνεις το φως μέσα σου; Όταν υπάρχεις μακριά από το "εγώ".Μόνο μακριά από το "εγώ" βιώνεις το φως μέσα σου. Αφού το ξέρεις, γιατί συνεχίζεις να κρατάς τον εαυτό σου εγκλωβισμένο μέσα στο "εγώ"; Τι σε κρατά τόσο κοντά στο "εγώ"; Η ενθύμηση. Ξεχνάς αυτό που είσαι και επιστρέφεις στο "εγώ". Ένας εύκολος τρόπος να απομακρυνθείς από το "εγώ" σου, είναι να κοιτάξεις αυτόν που σε θύμωσε, σε πόνεσε...με τον τρόπο που κοιτάζεις εμένα. Κοίταξε αυτόν που σε θύμωσε ως δάσκαλο, και πες του...είσαι ο δάσκαλος μου επειδή είσαι η γνώση που εγώ ζήτησα. Ταύτισε τη μορφή μου με τη μορφή αυτού που σε θύμωσε.
Τώρα που είναι ο θυμός σου; Έφυγε...ξέρεις γιατί; Επειδή βλέπεις εμένα στη μορφή του. Θυμήσου, τι σου είπα προηγουμένως; Ότι δεν θυμάσαι τι ζήτησες. Φαντάσου αυτόν που σε θύμωσε, σε πόνεσε, τη στιγμή του τώρα που υπήρχε στο απόλυτο και εσύ του ζητούσες να σου δώσει τον πόνο ή το θυμό που σου έδωσε....και αυτός επειδή σε αγαπούσε, επειδή ήταν μόνο Αγάπη, σου είπε...."εγώ αυτό θα σου το προσφέρω". Θα σου το προσφέρω επειδή εσύ το ζήτησες. Αυτό το λένε Αγάπη. Να μπορείς να δώσεις στον άλλον ακριβώς αυτό που ζήτησε. Και έτσι στάθηκε μπροστά σου και σου είπε...θα το έχεις ακριβώς με τον τρόπο που το ζήτησες. Και όταν στάθηκε μπροστά σου, είχε τη μορφή μου, επειδή ήταν Αγάπη. Και εσύ τον ευχαρίστησες και του είπες "θα σε συναντήσω κάτω στη γη" και χωριστήκατε.
Όταν τον συνάντησες στη γη είχε ανθρώπινη μορφή, είχε τη δική του μορφή, είχε φυσικό σώμα, ήταν αλλιώς. Και εσύ δυσκολεύτηκες να αναγνωρίσεις ότι μέσα σε αυτό το φυσικό σώμα είχε παραμείνει η μορφή της ψυχής του, στο σχήμα που κρατούσε όταν υπήρχε στο απόλυτο.
Το σχήμα που κρατά η ψυχή όταν υπάρχει στο απόλυτο είναι μόνο φως. Τώρα είναι κοντά σου...μέσα στην οικογένεια σου, στο χώρο της δουλειάς σου...είναι εκείνο το φως...το ίδιο, μόνο η μορφή άλλαξε λίγο, επειδή χώρεσε σε ένα φυσικό σώμα.
Θέλω να το κοιτάξεις...είναι το ίδιο. Είναι φως. Είναι Αγάπη, και έχει τη μορφή μου, επειδή και εγώ εδώ που είμαι τώρα και σας μιλώ, δεν έχω φυσικό σώμα. Είμαι μόνο ένα φως, είμαι Αγάπη, όπως και εσύ τότε. Γιατί λοιπόν όταν είσαι θυμωμένος δεν με βλέπεις στη μορφή μου; Γιατί εστιάζεις σε ένα φυσικό σώμα; Γιατί δεν βλέπεις αυτό που ζήτησες; Κοίταξε λίγο πιο βαθιά...μέσα στο φυσικό σώμα μέχρι να δεις το φως, να δεις τη μορφή μου, να δεις το Αγαπώ, να δεις αυτό που ζήτησες.
Να θυμάσαι : όταν υπάρχεις στο "εγώ" κοιτάζεις το φυσικό σώμα του άλλου. Όταν υπάρχεις στο φως, κοιτάζεις το φως του άλλου. Όταν υπάρχεις στο Αγαπώ, κοιτάζεις το Αγαπώ του άλλου.
Τι νομίζεις ότι είναι η ζωή; Αυτό το παιχνιδάκι είναι. Ένα παιχνίδι με το φως στον τρόπο που κρύβεται. Πόσο εύκολο είναι να βρεις που κρύβεται το φως όταν παίζεις το παιχνίδι;
Και εγώ θέλω να σου πω, ότι ποτέ δεν κρύβεται το φως. Εσύ κρύβεσαι στο εγώ σου και δεν μπορείς να το κοιτάξεις. Εσύ κρύβεσαι. Αυτό υπάρχει παντού γύρω σου. Όταν γίνεις φως, μπορείς και το κοιτάζεις επειδή σταμάτησες να κρύβεσαι. Βγήκες από το "εγώ" και είπες στον εαυτό σου...δεν έχω λόγο να κρυφτώ, τώρα είμαι φως. Και ως φως που είσαι, μόνο φως βλέπεις.
Να θυμάσαι : εσύ κρύβεσαι και όχι το φως.
Όταν βγεις στο φως,τότε θα καταλάβεις...μόνο τότε θα καταλάβεις...ότι εσύ κρυβόσουνα,επειδή δεν είχες ενθυμηθεί.
Να είστε ευλογημένοι.
