Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας στη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας στη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".
Φέρε μπροστά σου τη μορφή του εαυτού σου και άφησέ την να σταθεί απέναντί σου. Κοίταξε χωρίς το νου σου και το εγώ σου. Κοίταξε τον εαυτό σου μέσα στις ομορφιές του...και πες του σ' αγαπώ. Σ' αγαπώ όπως είσαι. Σ' αγαπώ, επειδή είσαι...ο υπέροχος εαυτός μου. Το όμορφο εκεί υπάρχει...στο όπως είμαι. Το όμορφο αυτό είναι...το όπως είμαι.
Σκέψου...γιατί το όμορφο είναι το όπως είμαι; Εάν δεν ήσουν όπως είσαι, με τι θα δούλευες; Είσαι όπως είσαι, επειδή μόνο έτσι μπορείς να δουλέψεις με τη γνώση που επέλεξες. Μόνο έτσι η ψυχή σου περπατά τη διαδρομή που τώρα κάνεις. Όταν η ύπαρξη σου υπήρχε στο απόλυτο, είχες επιλέξει ένα εαυτό...αυτόν που είσαι τώρα. Τον πρόβαλλες στο τώρα για να μπορείς μέσα από τον εαυτό σου να δουλέψεις με τα μαθήματα γνώσης που επέλεξες. Εσύ επιλέγεις. Εσύ δουλεύεις μαζί τους επειδή...έτσι είσαι. Υπάρχεις όπως υπάρχεις για να μπορείς να ταυτιστείς με το δρόμο που επέλεξες.
Κοίταξε τις ομορφιές σου...πόσο υπέροχα υπάρχεις. Πόσο διευρυμένος υπάρχεις όταν όλο αυτό μπορείς και το κοιτάζεις. Και τώρα που το κοιτάζεις...άφησε το θυμό σου να σταθεί δίπλα στις ομορφιές σου, και πες του σ' αγαπώ...και εσύ εδώ ανήκεις.
Γιατί ο θυμός σου ανήκει στις ομορφιές σου; Επειδή και ο θυμός σου για τον ίδιο λόγο υπάρχει, για να σου δείξει το Αγαπώ. Κάθε φορά που θυμώνεις...θυμάσαι την απόσταση που κρατάς από το Αγαπώ. Πες στο θυμό σου...τώρα ξέρω γιατί υπάρχεις μέσα μου. Και εγώ από αυτή τη θέση θα σε κοιτάζω...από τη θέση του Υπάρχω.
Πάρε και τον πόνο και άφησέ τον να σταθεί δίπλα στο θυμό, και ρώτησε τον. Εσύ πώς χωράς μέσα στις ομορφιές μου; Και ο πόνος σου απαντά...και εγώ για τον ίδιο λόγο υπάρχω, για να σου δείξω το Αγαπώ. Όταν πονάς, επειδή με κοιτάζεις...βλέπεις το Αγαπώ τη στιγμή που σε κοιτάζει. Το Αγαπώ σε κοιτάζει συνέχεια, παρατηρεί τον τρόπο που πονάς. Και τι σου λέει; Κοίταξε λίγο καλύτερα, δεν είναι πόνος...είναι κίνηση Αγάπης. Είναι ένα πρόσωπο της Αγάπης, είναι η γνώση τη στιγμή που προβάλλεται μέσα στο βίωμα σου.
Κοίταξε τις ομορφιές σου. Πώς υπάρχουν όλες μαζί; Τι κάνει ο θυμός παρέα με τον πόνο; Τι σου λένε; Θα υπάρχουμε μέσα σου για όσο μας κοιτάζεις. Όταν θα σταματήσεις να μας κοιτάζεις και εμείς θα σταματήσουμε να υπάρχουμε.
Σκέψου...μπορεί κάτι να υπάρχει όταν εσύ δεν το κοιτάζεις; Οτιδήποτε δεν κοιτάζεις...τη στιγμή που δεν το κοιτάζεις ...δεν υπάρχει. Τα πάντα εμφανίζονται μέσα σου μόνο όταν τα κοιτάζεις. Το Αγαπώ υπάρχει μέσα σου μόνο όταν το κοιτάζεις. Ο θυμός υπάρχει μέσα σου μόνο όταν τον κοιτάζεις.
Σκέψου, που είναι ο εαυτός σου; Εκεί που τον κοιτάζεις...όπως τον κοιτάζεις. Ο εαυτός σου είναι...όπως ακριβώς τον κοιτάζεις. Κοίταξε τον διπλανό σου. Πώς είναι; Όπως τον κοιτάζεις. Όπως τον κοιτάζεις, έτσι νομίζεις ότι είναι. Πού είναι η αλήθεια;
Θα σου πω ένα μυστικό...τα πάντα γύρω σου είναι όπως τα κοιτάζεις. Παίρνουν το σχήμα τους από τον τρόπο που τα κοιτάζεις. Και τώρα που το ξέρεις...κοίταξε γύρω σου μέσα από το Αγαπώ. Πες στον εαυτό σου σ' αγαπώ...και κοίταξε γύρω σου.
Κοίταξε αυτόν που σε πόνεσε, μέσα από το σ' αγαπώ που είπες στον εαυτό σου, και πες του...και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις. Κοίταξε τα πάντα γύρω σου μέσα από το ίδιο σ' αγαπώ, μέσα στο ίδιο Ένα. Κοίταξε και τον εαυτό σου και πες του...μπορώ και κοιτάζω. Κοιτάζω γύρω μου επειδή κατάφερα και είδα τις ομορφιές μου. Είδα τον εαυτό μου όπως είναι...έτσι είδα και εσένα όπως είσαι. Ξέρω πως είναι το Αγαπώ...πως είναι το έτσι είμαι.
Τι είναι το Αγαπώ; Μήπως το Αγαπώ είναι το "έτσι είμαι"; Μήπως το Αγαπώ είναι "τα πάντα γύρω μου έτσι είναι";
Να θυμάσαι να κοιτάζεις τον εαυτό σου μέσα στις ομορφιές του. Να θυμάσαι όταν κοιτάζεις τις ομορφιές σου να βάζεις μέσα τους και το θυμό σου. Μην ξεχάσεις να βάλεις και τον πόνο. Και αυτός μία δική σου ομορφιά είναι. Χωρίς αυτόν δεν θα είχες διαδρομή, δεν θα είχες πορεία. Να θυμάσαι να κοιτάζεις και τους γύρω σου μέσα στις ομορφιές τους. Όμως μην ξεχάσεις να βάλεις στις ομορφιές τους τον πόνο τους και το θυμό τους επειδή και αυτά εκεί ανήκουν...στις ομορφιές τους.
Σκέψου τι μπορούν να κάνουν δύο ομορφιές μαζί; Τι μπορούν να κάνουν πολλές ομορφιές μαζί; Τώρα ξέρεις, ότι υπάρχετε για να θυμίζει η μία ψυχή στην άλλη τα μαθήματα γνώσης που επιλέξατε να βιώσετε, για να θυμίζει η μία ψυχή στην άλλη το λόγο που υπάρχει.....μέχρι να γίνεις Αγάπη, να βγεις στο φως, και να μείνεις για πάντα εκεί. Και από εκείνη τη θέση να κοιτάζεις τις ομορφιές γύρω σου προσπαθώντας να μεταδόσεις αυτό που ξέρεις, αυτό που βιώνεις, αυτό που δονείται μέσα σου.
Τώρα ξέρεις ότι και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις. Όλοι για τον ίδιο λόγο υπάρχουμε. Και εγώ ο δάσκαλος σας για τον ίδιο λόγο υπάρχω όπως και εσύ. Για να σου θυμίζω το λόγο που υπάρχεις. Εσύ τι μου θυμίζεις; Εγώ τι μαθαίνω από εσένα; Βλέπω το δικό μου όμορφο. Βλέπω πως κινείται το δικό μου υπάρχω. Βλέπω τον τρόπο που η ομορφιά βλέπει τον εαυτό της μέσα στο υπάρχω. Βλέπω τις πορείες σας στον τρόπο που η κάθε μία θυμίζει στην άλλη τον λόγο που υπάρχει.
Όταν αυτό μπορείς και το κοιτάζεις βλέπεις τον τρόπο που τα πάντα κινούνται γύρω σου, επειδή ότι κοιτάζεις είναι όπως το κοιτάζεις. Είσαι αυτό που κοιτάζεις. Υπάρχεις σύμφωνα με τον τρόπο που κοιτάζεις. Κάθε φορά που κοιτάζεις "κάτι" καθρεφτίζεις μέσα σου τον τρόπο που υπάρχεις.
Να θυμάσαι : Υπάρχεις σύμφωνα με τον τρόπο που κοιτάζεις.
Να είστε ευλογημένοι.