ΕΡΩΤΗΜΑ: Όταν κοιτάζω τα κομμάτια του εαυτού μου που δεν μου αρέσουν, αισθάνομαι θλίψη.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ του δασκάλου στο ομαδικό channeling: Προσπάθησε να κοιτάξεις τον εαυτό σου και όσο μπορείς να τον ταυτίσεις στο διαλογισμό που θα σου δώσω.
Υπάρχω...μέσα στον υπέροχο εαυτό μου. Υπάρχω για να βιώσω τον εαυτό μου, για να βιώσω όλες τις εκδοχές του εαυτού μου...και τον πόνο, και τον θυμό, και την απόρριψη, και τη μνησικακία, και τη χαρά, και την ευδαιμονία.
.....Κάποτε, σε μία περασμένη στιγμή του τώρα, η ψυχή μου επέλεξε να ενσαρκωθεί ξανά μέσα σε ένα εαυτό επειδή ήθελε να βιώσει όλα αυτά ξανά...επειδή διψούσε να βιώσει όλα αυτά ξανά. Έτσι ο εαυτός γεννήθηκε κάποια στιγμή του τώρα μέσα στο ίδιο υπάρχω, και άρχισε να περπατά τη διαδρομή προς το βιώνω.
Η ψυχή ήταν στο ρόλο της, με οδηγούσε να φτάσω στο όμορφο, να βιώσω ολόκληρο το όμορφο. Να βιώσω όλα τα συναισθήματα μέσα στο όμορφο της γνώσης τους. Αυτό, είναι το πλάνο...αυτό επέλεξα για πλάνο...να βιώσω ολόκληρο το όμορφο χωρίς να παραλείψω κάτι. Η πολικότητα μου για αυτό υπήρχε, για να μην παραλείψω τίποτα.
Και η ψυχή προχωρά...ο εαυτός κινείται...η διαδρομή μεγαλώνει...τα συναισθήματα πληθαίνουν για να μπορέσουν να σχηματίσουν το ολόκληρο της γνώσης που εγώ ζήτησα. Το όμορφο της γνώσης που υπάρχει πάντα μέσα στο ολόκληρο.
Τώρα είμαι ένας εαυτός...κινούμαι προς το ολόκληρο επειδή θέλω να τα βιώσω όλα, επειδή επιλέγω να τα γευτώ όλα, επειδή εκεί υπάρχει το ολόκληρο...στο "όλα". Επειδή η ψυχή μου, μου ψιθύρισε την ενθύμηση...ότι το όμορφο υπάρχει μόνο μέσα στο ολόκληρο.
Και ο εαυτός μου κάτι θυμήθηκε...δεν πειράζει που δεν το θυμήθηκε ολόκληρο το πλάνο...το θυμάται η ψυχή. Ο εαυτός μου συνεχίζει να κινείται στη διαδρομή, και όσο κινείται, μαθαίνει. Όσο μαθαίνει, πλησιάζει στο ολόκληρο. Όσο πλησιάζει στο ολόκληρο...το όμορφο ανοίγεται μπροστά μου και ο εαυτός μου ανακαλύπτει, ότι τα πάντα μέσα μου και έξω από εμένα, είναι ένα καθρέφτισμα του όμορφου. Ο εαυτός μου θυμάται σιγά-σιγά ότι για να είναι κάτι όμορφο, πρέπει να είναι και ολόκληρο.
Και εγώ τώρα μπορώ και κοιτάζω τον εαυτό μου μέσα στο ολόκληρο της γνώσης του. Κοιτάζω το ολόκληρο της γνώσης μέσα στο όμορφο του εαυτού μου. Τώρα ξέρω ότι το ολόκληρο είναι όμορφο και το όμορφο υφίσταται μόνο ως ολόκληρο. Ο εαυτός μου είναι όμορφος...όταν εγώ μπορώ και τον κοιτάζω ολόκληρο. Ο εαυτός μου είναι το όμορφο σε όλες του τις εκδοχές, επειδή είναι η γνώση σε όλες της τις εκδοχές. Υπάρχω για να βιώσω το όμορφο μέσα από τη γνώση μου...για να γευτώ τη γνώση κοιτάζοντας το όμορφο. Είμαι το όμορφο που μπορεί και κοιτάζει τη γνώση. Είμαι η γνώση που δημιουργεί όμορφα. Ο εαυτός μου είναι όμορφος επειδή γνωρίζει ότι...για να κοιτάξεις το όμορφο, πρέπει να το κοιτάξεις ολόκληρο.
Χαίρομαι γιατί υπάρχω.
Χαίρομαι γιατί το όμορφο γεννήθηκε τη στιγμή του τώρα που το υπάρχω μου πρόβαλλε στο τώρα τον εαυτό μου.
Είναι τόσο όμορφο να μπορώ να κοιτάζω τον τρόπο που το ολόκληρο υπάρχει μέσα μου.
Να είστε ευλογημένοι.
