Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας στη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας στη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".
Φώναξε δυνατά με την εσωτερική σου φωνή...Υπάρχω. Υπάρχω, επειδή μόνον έτσι μπορώ να βιώσω τη γνώση μου, μόνον έτσι μπορώ να βιώσω το Αγαπώ. Υπάρχω, επειδή...έτσι ανακάλυψα ότι είμαι Αγάπη. Ανακάλυψα τον υπέροχο εαυτό μου. Ανακάλυψα τις ομορφιές μου, επειδή υπάρχω. Μέσα από το Υπάρχω ανακάλυψα τη δύναμή μου, την κίνησή μου. Υπάρχω όπως είμαι. Υπάρχω για να είμαι. Υπάρχω, επειδή το"είμαι"κινεί το Υπάρχω και το Υπάρχω δημιουργεί την υπόσταση για να μπορεί μέσα του το "είμαι" να υπάρχει.
Υπάρχω ως φως, επειδή γεννήθηκα από φως. Υπάρχω μέσα σε φως...απλά επειδή Υπάρχω. Υπάρχω μέσα στη δύναμη της ψυχής μου τη στιγμή του τώρα που πρόβαλα το υπάρχω μου μέσα σε ένα εαυτό. Υπάρχω για να βγω από τα όρια του εαυτού μου και να νιώσω το Υπάρχω μου στον τρόπο που με οδηγεί. Υπάρχω στη δόνηση του Αγαπώ...Υπάρχω στο δίχως όρους Αγαπώ. Υπάρχω για να συνδημιουργώ με τα πάντα γύρω μου. Συνδημιουργώ...μαζί με το Αγαπώ κάθε φορά που το προβάλλω στο τώρα. Συνδημιουργώ στο ίδιο σύμπαν μαζί με όλους τους εαυτούς που υπάρχουν γύρω μου, μαζί με όλα τα "εσύ" που υπάρχουν γύρω μου.
Κοίταξε λίγο καλύτερα τα "εσύ" γύρω σου...είναι οι καθρέφτες σου. Μέσα τους καθρεφτίζεσαι, επειδή μόνον έτσι μπορείς να δεις τον εαυτό σου. Κοίταξε τα "εσύ" που υπάρχουν γύρω σου, πόσο όμορφα, πόσο αρμονικά υπάρχουν μέσα στο δικό τους υπάρχω. Θα μπορούσες να αναγνωρίσεις τον εαυτό σου χωρίς όλα αυτά τα εσύ;
Φέρε μπροστά σου το "εσύ" που σε πόνεσε...και κοίταξέ το όπως είναι...μέσα στην ύπαρξή του. Κοίταξε και τον εαυτό σου όπως πραγματικά είναι...μέσα στη δική σου ύπαρξη. Και πες στο "εσύ" ... "και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις" για να μάθεις το Αγαπώ. Τι σου απαντά το "εσύ" που στέκεται απέναντί σου; "και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις" για να μάθεις το Αγαπώ. Συνεχίζεις και στέκεσαι απέναντί του...κοιτάζεις το Υπάρχω σου...θυμάσαι αυτό που ζήτησες...τότε στο απόλυτο πριν ενσαρκωθείς. Τότε χρειαζόσουν ένα βίωμα πόνου. Ήθελες να μάθεις τη γεύση του πόνου...να δεις πώς είναι ο πόνος όταν τον κοιτάζεις μέσα από το νου Να δεις τη γεύση του πόνου όταν σου λείπει η γνώση. Να δεις πώς είναι όταν...επειδή δεν έχεις τη γνώση να ερμηνεύσεις το βίωμα σου...πονάς.
Συνεχίζεις και στέκεσαι απέναντί του...βιώνοντας το Υπάρχω σου. Του λες...ευχαριστώ που υπάρχεις. Δεν μου χάρισες μόνο το βίωμα του πόνου που εγώ ζήτησα, αλλά και την διαδρομή του εαυτού μου προς το συγχωρώ. Πώς θα μπορούσα να βιώσω την κίνησή μου στη διαδρομή του συγχωρώ, εάν δεν υπήρχες εσύ να μου προσφέρεις μέσα από το δικό σου Υπάρχω τον πόνο που εγώ ζήτησα; Είσαι το"εσύ"που μου έδειξε τον εαυτό μου. Τελικά...και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις...για να σου δώσω εγώ την ευκαιρία να μάθεις ποια είναι η γεύση του Αγαπώ όταν το δίνεις...πονώντας.
Πώς είναι το Αγαπώ όταν το προσφέρεις πονώντας; Είναι γνώση. Και μέσα στη γνώση υπάρχει μία υπέροχη ύπαρξη που τόλμησε να προβάλλει τον εαυτό της στο τώρα για να βιώσει τη γνώση από όλες τις διαδρομές της ψυχής, από όλες τις καταστάσεις του νου, από όλες τις πορείες του εαυτού.
Όσο κοιτάζεις την ψυχή που σου έδωσε πόνο, κοιτάζεις την ύπαρξη μέσα στην οποία υπάρχει. Κοιτάζεις την ύπαρξη που σου έδωσε την ευκαιρία να μάθεις να ψάχνεις. Αυτό είναι δώρο...το να μάθεις να ψάχνεις είναι ένα δώρο προς εσένα.
Είναι οι κατάλληλες συνθήκες για να μάθεις να ψάχνεις. Ψάξε...πού είναι το Αγαπώ; Πού είναι η γνώση; Πώς υπάρχουν τα πρόσωπα του Αγαπώ μέσα στην ύπαρξη; Πού υπάρχουν όλα αυτά; Μέσα στο ίδιο...στο ίδιο σύμπαν, στον ίδιο εαυτό.
Θα σου πω ένα μυστικό...το σύμπαν σου είναι ένας μεγάλος εαυτός που χωράει μέσα του ακριβώς ότι χωράει και ο δικός σου εαυτός. Χωράει τα πάντα. Εσύ ως η ύπαρξη σου χωράς μέσα σου τα πάντα...όταν καταφέρεις να τα κοιτάξεις. Και το σύμπαν σου ως η ύπαρξη του, χωράει μέσα του τα πάντα επειδή ήδη τα έχει κοιτάξει.
Είσαι ένας εαυτός φτιαγμένος από φως. Δημιουργημένος από Αγαπώ. Χωράς μέσα σου τα πάντα, επειδή τα πάντα είναι...εαυτός σου. Τα πάντα...είναι εσύ.
Έτσι συνεχίζεις να στέκεσαι απέναντι από το "εσύ" και του λες..και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις, και εσύ με τον ίδιο τρόπο υπάρχεις...μέσα στο ίδιο.
Τώρα φέρε μπροστά σου την ψυχή που εσύ της πρόσφερες πόνο, και άφησε την να σταθεί και αυτή απέναντί σου...δίπλα στο "εσύ"...δίπλα στο "εσύ" που σου έδωσε πόνο. Και πες της...και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις, αλλά το είχα ξεχάσει. Υπάρχεις για να μου θυμίζεις το λόγο που υπάρχω. Αναγνωρίζω τη σύνδεσή μας.
Σκέψου, τι σε συνδέει με όλο αυτό; Μία αιτία. Την αιτία την ξέρεις την λένε Αγάπη.
Είναι η Αγάπη στα χιλιάδες διαφορετικά της πρόσωπα. Είναι η Αγάπη που προβάλλει τα χιλιάδες της πρόσωπα για να καταφέρει να βάλει λίγη γνώση μέσα στο βίωμα σου. Είναι η Αγάπη του Πατέρα που εποίησε τον κόσμο εν σοφία, που δημιούργησε τον κόσμο με Αγάπη. Και εσύ...μία τέτοια Αγάπη είσαι. Όλα αυτά είναι τα δικά σου διαφορετικά "εσύ" στον τρόπο που καθρεφτίζονται με τα άλλα υπάρχω. Όλα αυτά είσαι εσύ στις διαφορετικές εκδοχές του ίδιου πόνου, της ίδιας γνώσης, της ίδιας αιτίας, της ίδιας Αγάπης...στο ίδιο σύμπαν.
Κοίταξέ το όλο αυτό. Κοίταξε τη συμφωνία των ψυχών...την ύπαρξη τους στην ίδια συμφωνία. Για αυτό επιλέγεις τις ενσαρκώσεις σου...για να παίξεις στην ίδια συμφωνία κάθε φορά από διαφορετική θέση, από διαφορετική γνώση, κάθε φορά με διαφορετικό πρόσωπο του Αγαπώ. Υπάρχεις για να παίξεις με την σύνδεση των ψυχών, με την ομορφιά. Η ομορφιά είναι η κατάσταση σύνδεσης των ψυχών σας. Υπάρχετε υπέροχα, επειδή είσαστε συνδεδεμένοι μέσα στο όμορφο.
Κοίταξε το Υπάρχω σου. Κοίταξε και τα Υπάρχω που στέκονται απέναντί σου. Κοίταξε όλα τα"εσύ"που σου δώσανε πόνο και όλα τα "εσύ" που εσύ έδωσες πόνο. Στάσου ταπεινά μπροστά τους επειδή είναι ο δρόμος σου...είναι ο λόγος που υπάρχεις. Είναι η γνώση σου, η σοφία σου, είναι η ανάγκη σου...να το βιώσεις. Να ανακαλύψεις τη δύναμη σου ψάχνοντας το Αγαπώ.
Συνέχισε να ψάχνεις το Αγαπώ...όμως άρχισε την διαδρομή σου πρώτα από την ψυχή που εσύ έδωσες πόνο. Και όταν βρεις το Αγαπώ...ευλόγησέ το και άφησέ το να μετακυλίσει σε εκείνο το "εσύ" που σου έδωσε πόνο. Και άρχισε να μετουσιώνεις τον πόνο σε γνώση, τη γνώση σε Αγαπώ, το Αγαπώ σε Υπάρχω.
Να θυμάσαι...το Υπάρχω στέκεται πάντα απέναντί σου ως δάσκαλος για να σου δείχνει τον εαυτό σου, τον λόγο που υπάρχεις. Άγγιξε...όλα τα "εσύ" που στέκονται απέναντί σου, σε όλους τους ρόλους τους, και πες τους. Υπάρχετε μέσα στην πληρότητα μου. Τώρα γνωρίζω ότι και εσείς για τον ίδιο λόγο υπάρχετε.
Να είστε ευλογημένοι.