Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας κατά τη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας κατά τη διάρκεια του δεύτερου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".
Συνέχισε να κοιτάζεις τον εαυτό σου και σκέψου πως θέλεις να είσαι, που θέλεις να πάς, πως θέλεις να υπάρχεις. Σχημάτισε μέσα σου τον τρόπο που θέλεις να υπάρχεις. Αρχισε να το σχηματίζεις κοιτάζοντας το θυμό σου...μήπως θέλεις να θυμώνεις λιγότερο; Αρχισε να το σχηματίζεις κοιτάζοντας το Αγαπώ...μήπως θέλεις να Αγαπάς περισσότερο; Πολύ περισσότερο; Κοίταξε πώς θέλεις να είσαι. Κοίταξε τον εαυτό σου όπως εσένα σου αρέσει. Φαντάσου, ότι μόλις εμφανίστηκε δίπλα σου ένα μαγικό ραβδάκι που επειδή το κρατάς στα χέρια σου μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Για αυτό...κοίταξε άπειρα. Βγές από τα όρια του εαυτού σου και άρχισε να ζητάς....αυτό που εσύ θέλεις να είσαι. Αρχισε να ζητάς όσα περισσότερα μπορείς, έτσι....θα ανακαλύψεις και πολλά άλλα που θα ήθελες να είσαι. Συνέχισε να ζητάς, χωρίς το νού σου...ο νούς σου κρίνει και όσο κρίνει σου λέει ότι "αυτό δεν είναι εφικτό". Ομως το μαγικό ραβδάκι συνέχεια σου θυμίζει να ζητάς...να ζητάς βλέποντας αυτό που θέλεις να είσαι. Ζήτα...κοιτώντας αυτό που θέλεις να είσαι. Κοίταζε αυτό που θέλεις να είσαι...και ζήτα. Κοίταξε το τολμώ σου, τη δύναμη σου. Κοίταξε το Αγαπώ σου, τον υπέροχο εαυτό σου. Ζήτα αυτό που κοιτάζεις. Τα πάντα είναι εφικτά. Να θυμάσαι ότι κρατάς στα χέρια σου το μαγικό ραβδάκι. Δημιούργησε τον εαυτό σου όπως εσύ θέλεις να τον κοιτάζεις χωρίς να το κρίνεις. Συνέχισε να κοιτάζεις για να μπορείς να ζητάς. Εισχώρησε πιο βαθιά στον εαυτό σου και πές του...θέλω να υπάρχω στο φως, θέλω να είμαι Αγαπώ. Θέλω να αρέσω σε εμένα και όχι στους άλλους. Θέλω να εστιάζω σε αυτό που εγώ θέλω να είμαι και όχι σε αυτό που οι άλλοι θέλουν να είμαι.
Παρατήρησε πώς είναι ο εαυτός σου όταν τον κοιτάζεις από αυτή τη θέση, από τη θέση του "έτσι μου αρέσει να είμαι". Πώς υπάρχουν οι άλλοι γύρω σου; Πώς υπάρχει η δική τους γνώμη για εσένα; Ποιά γνώμη είναι πιο δυνατή; Η δική σου ή των άλλων;
Κοίταξε τον εαυτό σου όπως είσαι τώρα. Ακριβώς δίπλα του, βάλε την εικόνα του εαυτού σου με τον τρόπο που εσύ την έφτιαξες τη στιγμή που κοιτούσες το "έτσι θέλω να είμαι" Και δίπλα ακριβώς βάλε τη γνώμη που οι άλλοι έχουν για εσένα. Κοίταξέ το όλο αυτό συγχρόνως. Τι παρατηρείς; Τον τρόπο που ο εαυτός σου ψάχνει να βρεί αυτό που είναι. Οταν κοιτάζεις τον εαυτό που είσαι τώρα, ψάχνεις να βρείς αυτό που είσαι μέσα από τη γνώμη των άλλων. Οταν κοιτάζεις τον εαυτό που εσύ έφτιαξες τη στιγμή που παρατηρούσες το "έτσι θέλω να είμαι"...ψάχνεις να βρείς αυτό που είσαι, μέσα από εσένα. Οταν ο εαυτός σου αυτό που δεν έχει, ψάχνει να το συμπληρώσει από τη γνώμη των άλλων, είναι γιατί...δεν κοιτάζει τον εαυτό του ολόκληρο και έτσι νομίζει ότι "κάτι" δεν έχει. Και εγώ θέλω να σου πώ, ότι τα έχεις όλα. Ο νούς σου, σου λέει ότι"κάτι"δεν έχεις επειδή εσύ δεν κοίταξες ακόμα το ολόκληρο του εαυτού σου.
Και οι δύο εαυτοί σου, είναι ίδιοι επειδή και τους δύο εσύ τους έφτιαξες με το δικό σου τολμώ, με τη δική σου δύναμη. Και τους δύο εαυτούς εσύ τους κοιτάζεις. Τον έναν τον κοιτάζεις περιορισμένα μέσα από το"νομίζω του νού σου"και τον άλλον τον κοιτάζεις απεριόριστα μέσα από το"είμαι". Και οι δύο είσαι εσύ. Τον έναν τον κοιτάζεις επειδή συνήθησε ο νούς σου να τον κοιτάζει και τον άλλον δεν τολμάς να τον κοιτάξεις επειδή νομίζεις ότι δεν μπορείς.
Και οι δύο εαυτοί δικοί σου είναι. Οταν υπάρχεις μακριά από το Αγαπώ, επειδή κοιτάζεις τον εαυτό σου αποκομμένο...μόνο κρίνεις. Οταν υπάρχεις στο Αγαπώ, επειδή κοιτάζεις τον εαυτό σου συνδεδεμένο...μόνον είσαι. Είσαι αυτό που κοιτάζεις. Γνωρίζεις ότι το κοιτάζω δημιουργεί το"είμαι". Εσύ δημιουργείς τον εαυτό σου σύμφωνα με τον τρόπο που τον κοιτάζεις. Οπως κοιτάζεις τον εαυτό σου , έτσι και είναι.
Θυμήσου τι κρατάς στα χέρια σου; Το μαγικό ραβδί που όταν το κινήσεις μπορείς να κάνεις ότι θέλεις. Οτι του ζητήσεις, μπορείς να το έχεις. Και εσύ τι του ζήτησες; Τον εαυτό σου όπως εσύ θέλεις να είσαι, όπως εσένα σου αρέσει να τον κοιτάζεις.
Και ο εαυτός σου...είναι. Είναι ήδη...όπως εσύ τον δημιούργησες τη στιγμή που τον κοιτούσες μέσα από το "έτσι θέλω να είμαι". Ο εαυτός σου είναι...αυτό που εσύ κοιτάζεις. Ο εαυτός σου ήδη είναι...επειδή εσύ μπορείς και κοιτάζεις...αυτό που θέλεις να είσαι.
Το μαγικό ραβδί σε βοήθησε σε αυτό, επειδή επάνω του γράφει τη λέξη...κοιτάζω. Επειδή είναι το ίδιο το "κοιτάζω". Ετσι δημιούργησες τον εαυτό σου επειδή απλά...τον κοίταξες. Εσύ δημιουργείς επειδή εσύ κοιτάζεις. Το δημιουργώ...είναι εσύ. Είναι συνδεδεμένο με τον εαυτό σου. Κάθε φορά που κοιτάζεις, δημιουργείς όπως ακριβώς κοιτάζεις, επειδή εσύ είσαι το μαγικό ραβδί. Οτι κοιτάζεις υπάρχει με τον τρόπο που το κοιτάζεις.
Γιατί κάποιες φορές κοιτάζεις αυτό που δεν είσαι; Επειδή δεν γνωρίζεις τι θα πεί κοιτάζω.
Και τώρα που το ξέρεις, άρχισε να δημιουργείς τον εαυτό σου, τους στόχους σου, το τολμώ σου, τη δύναμη σου...κοιτάζοντας. Σταμάτα να κοιτάζεις τυχαία.
Μάθε τον εαυτό σου να κοιτάζει με γνώση, με Αγάπη. Το κοίταγμά σου είναι η δύναμη σου. Χρησιμοποίησε το ραβδάκι που σου έδωσε ο δημιουργός σου, εστιάζοντας το κοίταγμά σου μόνο σε αυτό που θέλεις να είσαι. Το "κοιτάζω" δημιουργεί. Η οποιαδήποτε δημιουργία σου είναι πάντα εκπόρευση του τρόπου που την κοίταξες.
Τώρα ξέρεις ότι και εσύ για τον ίδιο λόγο υπάρχεις...για να μάθεις να κοιτάζεις.
Να είστε ευλογημένοι.