ΕΡΩΤΗΜΑ: Πως πρέπει να συμπεριφερθώ σε ένα παιδί indigo (μπλε παιδί).
ΑΠΑΝΤΗΣΗ του δασκάλου στο ομαδικό channeling: Εισχώρησε στον εαυτό σου και κοίταξε τη γνώση μέσα σου μέχρι του σημείου που μπορείς να κοιτάξεις. Άνοιξε την καρδιά σου και κοίταξε το Αγαπώ μέσα σου μέχρι του σημείου που μπορείς και το βλέπεις. Δούλεψε με το εισχωρώ...μετάδωσε την ψυχή σου στο παιδί που έχεις απέναντι σου, στο παιδί που έχεις μέσα σου, στον εαυτό σου τότε που ήτανε παιδί. Και εσύ παιδί υπήρξες...γνωρίζεις τι θέλει ένα παιδί και με ποιο τρόπο θέλει να του το προσφέρεις. Δεν χρειάζεται να το σκεφτείς και τόσο πολύ, την απάντηση ήδη σου την έχει δώσει το μέσα σου παιδί, ο εαυτός σου ως παιδί. Θέλεις να εισπράξεις ολόκληρο το Αγαπώ, ολόκληρο το αποδέχομαι, σου αρέσει να σε αποδέχονται όπως πραγματικά είσαι. Αυτό είναι το θέλω του παιδιού μέσα σου, του εαυτού σου όταν ήτανε παιδί. Είναι το θέλω και του παιδιού που στέκεται απέναντί σου, όποιο και να είναι. Δεν έχει καμία σημασία εάν είναι ή δεν είναι ένα παιδί indigo. Το μόνο που έχει σημασία είναι ότι είναι ένα παιδί. Ένα παιδί, που από όποια θέση και να το κοιτάξεις ζητά μόνο το Αγαπώ, μόνο το αποδέχομαι.
Και εσύ πως μπορείς να προσφέρεις σε ένα παιδί αυτό που ζητά; Πως μπορείς να προσφέρεις σε ένα παιδί ολόκληρο το Αγαπώ σου; Βάζοντας τον εαυτό σου στη θέση του παιδιού που έχεις απέναντί σου. Ταυτίζοντας τον εαυτό σου εκεί...μέσα στον άλλον...στο παιδί που για εσένα έχει τη θέση του άλλου, έχει τη θέση κάποιου άλλου. Όταν μεταδώσεις τον εαυτό σου μέσα στον άλλον, τότε βιώνεις το Αγαπώ σου, το δικό σου Αγαπώ, μέσα στον άλλον. Τότε αποδέχεσαι τον άλλον όπως τον εαυτό σου, επειδή κοιτάζεις τον άλλον μέσα από τον εαυτό σου. Το αποδέχομαι είναι μια προέκταση του κοιτάζω. Όταν μπορείς και κοιτάζεις τον άλλον όπως αυτός είναι, και όχι όπως εσύ θα ήθελες να είναι, τότε αποδέχεσαι αυτό που κοιτάζεις, αποδέχεσαι την ύπαρξη του άλλου όπως την κοιτάζεις.
Αυτό που δυσκολεύει τον εαυτό σου να αποδεχτεί είναι μόνο ο τρόπος που κοιτάζεις, επειδή κοιτάζεις περιορισμένα, κοιτάζεις παρέα με το δικό σου σωστό με το δικό σου λάθος, κοιτάζεις παρέα με το δικό σου δίκαιο και άδικο, κοιτάζεις παρέα με το δικό σου πρέπει. Προσπάθησε να κοιτάξεις χωρίς αυτά. Προσπάθησε να κοιτάξεις τον άλλον μέσα από το δικό του υπάρχω, μέσα στο δικό του “είμαι”. Έτσι γρήγορα θα καταλάβεις ότι το μόνο που θέλει ένα παιδί είναι να το κοιτάξεις όπως είναι. Το μόνο που θέλει ένα παιδί είναι να αποδεχτείς αυτό που είναι.
Να θυμάσαι: δεν υπάρχουν ιδιαίτερα παιδιά ούτε ξεχωριστά παιδιά. Δεν υπάρχουν προικισμένα παιδιά ούτε παιδιά χωρίς προσόντα. Υπάρχεις μόνο εσύ που ακόμα δεν κατάφερες να αναγνωρίσεις το παιδί που στέκεται απέναντί σου....δεν κατάφερες να αναγνωρίσεις αυτό που είναι. Όταν αυτό το κοιτάξεις, τότε τα παιδιά γίνονται οι δάσκαλοι που σε βοήθησαν να γνωρίσεις κάτι δικό σου, ένα κομμάτι του δικού σου εαυτού. Ευλόγησε τα, ευχαρίστησε τα, και άρχισε να τα παρατηρείς.
Να είστε ευλογημένοι.
