ΕΡΩΤΗΜΑ: Πόσο δημιουργικός μπορεί να είναι ο πόνος που εγώ δίνω σε αυτόν που Αγαπώ;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ του δασκάλου στο ομαδικό channeling: Είναι τόσο δημιουργικός όσο και ο εαυτός σου. Όσο πιο δημιουργικός είναι ο εαυτός σου, τόσο πιο δημιουργικός είναι ο πόνος που δίνεις, γιατί...ο πόνος περιέχει πάντα γνώση και ο εαυτός σου τη στιγμή που τον δίνει (τον πόνο) περιέχει πάντα αυτό που θέλει να του πει. Αυτό που θέλεις να πεις στον άλλον, είναι αυτό που δυσκολεύεται ο άλλος να δει, είναι αυτό που δυσκολεύεται ο άλλος να διαχειριστεί για να μπορέσει να δουλέψει μαζί του. Όμως η ψυχή σου επέλεξε να προχωρήσει έτσι....να δείξει στον άλλον αυτό που θέλει να του πει, να πει στον άλλον αυτό που προσπαθεί να του δείξει. Ο εαυτός σου δημιουργεί, κινείται, σύμφωνα με τον τρόπο που κοιτάζεις τον εαυτό σου...έτσι δημιουργείς, κινείσαι, υπάρχεις, και σε χώρους που ο άλλος βλέπει ως η πραγματικότητά του. Υπάρχεις στην πραγματικότητα του άλλου ακριβώς όπως κινείσαι, ακριβώς όπως υπάρχεις. Δημιουργείς μέσα στην πραγματικότητα του άλλου ακριβώς όπως δημιουργείς και στη δική σου, γιατί...έτσι είσαι, έτσι υπάρχεις μέσα στο "είμαι". Βέβαια δεν συνειδητοποιείς πάντα ότι..αφού ο άλλος είναι ένα Αγαπώ σου, δημιουργείς συνέχεια στην πραγματικότητά του. Συνέχεια υπάρχεις στην πραγματικότητά του, δημιουργώντας κάθε φορά σύμφωνα με αυτό που είσαι. Μέχρι που κάποια φορά αισθάνεσαι από την αντίδραση του άλλου, ότι κάτι δικό σου τον πόνεσε. Εκεί ο εαυτός σου βιώνει αυτό που είναι, αυτό που πραγματικά είναι. Μέσα από τον τρόπο που ο άλλος αντέδρασε, έρχεσαι σε επαφή με αυτό που είσαι. Βλέπεις τον εαυτό σου στα άγνωστα κομμάτια του. Βλέπεις πως συμμετείχαν τα συναισθήματά σου σε αυτό που έκανες η είπες. Βλέπεις τον τρόπο που το "τολμώ" μέσα σου πρόβαλλε τον εαυτό του. Βλέπεις το θέλω σου...στη στιγμή του. Στη στιγμή που...η διαφορετικότητά σας ενώθηκε στο ίδιο τώρα. Το ίδιο γεγονός, τον ίδιο λόγο, ο κάθε ένας το βιώνει διαφορετικά. Ο κάθε ένας το βιώνει από την οπτική του, από τον εαυτό μέσα στον οποίο υπάρχει.
Και εσύ που έδωσες πόνο, πως υπάρχεις μέσα σε αυτό; Πάλι...υπάρχεις όπως είσαι, πάλι...υπάρχεις με τον τρόπο που κοιτάζεις τον εαυτό σου. Εάν κοιτάζεις τον εαυτό σου μέσα στον πόνο που ο άλλος πήρε από εσένα, τότε κοιτάζεις αυτό που δεν είσαι. Εάν κοιτάζεις τον εαυτό σου μέσα στον λόγο...στον οποιοδήποτε λόγο που σε ώθησε να κάνεις ότι έκανες, τότε κοιτάζεις αυτό που είσαι.
Να θυμάσαι: τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία. Ότι συμβαίνει γύρω σου, ότι υπάρχει γύρω σου, ότι βιώνεις, είναι αυτό που χρειάζεται η ψυχή σου για να δει ακριβώς τον τρόπο που κάθε φορά υπάρχει. Σε όποια θέση και αν υπάρχει ο εαυτός σου, είτε στη θέση που δίνει πόνο είτε στη θέση που παίρνει πόνο, υπάρχει για να δει πάλι τον εαυτό του από διαφορετική οπτική. Και επειδή οι οπτικές δεν τελειώνουν...δεν τελειώνουν και οι εαυτοί στους ρόλους που κάθε φορά βιώνουν.
Να είστε ευλογημένοι.
