ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ του δασκάλου στο ομαδικό channeling.
Όταν φεύγει από τη ζωή αυτός που αγαπώ, πολλές φορές δεν θέλω να βγω από τον πόνο μου. Αφήνω τον εαυτό μου να υπάρχει μέσα στον πόνο, να συνεχίσει να πονά, και δεν κάνω τίποτα για να τον βοηθήσω.
Και ενώ μπορώ να βοηθήσω τον εαυτό μου να βγει από τον πόνο του, δεν το κάνω, επειδή νομίζω ότι εάν βγω από τον πόνο μου, θα αποσυνδεθώ από αυτό το άτομο, θα σταματήσω να σκέφτομαι τόσο έντονα αυτό το άτομο. Δηλαδή υπάρχω σε μία μεγάλη ενοχή που μου λέει ότι αν σταματήσω να πονάω, τότε θα σκέφτομαι λιγότερο αυτό το άτομο, και επειδή θα το σκέφτομαι λιγότερο τότε θα τον αγαπώ και λιγότερο.
Και αυτό δεν έχει καθόλου αλήθεια. Επειδή δεν χρειάζεται να πονάς για να μπορείς να κρατήσεις την επαφή σου με αυτόν που έφυγε από τη ζωή. Δεν χρειάζεται να πονάς για να μπορείς να τον σκέφτεσαι όλη την ώρα. Μπορείς αυτά να τα κάνεις και χωρίς να πονάς. Μπορείς αυτά να τα κάνεις, και χωρίς να ακούς την ενοχή σου που σε κρατά μέσα στον πόνο.
Η καρδιά σου έχει άπειρο χώρο μέσα της. Δώσε λοιπόν σε αυτό το άτομο που έφυγε από τη ζωή, ένα πολύ μεγάλο χώρο στην καρδιά σου, και μάθε να δείχνεις την αγάπη σου μέσα στο χώρο της καρδιάς σου. Μάθε να κοιτάζεις αυτό το άτομο μόνο μέσα στο χώρο της καρδιάς σου, και όχι μέσα στο χώρο του πόνου σου και της ενοχής σου.
Δεν χρειάζεται να πονάς για να δείξεις σε αυτόν που “έφυγε" πόσο πολύ τον αγαπάς. Δώστου τον πιο μεγάλο χώρο στην καρδιά σου, και αυτό είναι αρκετό. Άφησέ τον να υπάρχει στην Αγάπη της καρδιάς σου, και όχι στον πόνο της ενοχής σου.
Ο καλύτερος τρόπος να δείξεις σε αυτόν που έφυγε από τη ζωή πόσο πολύ τον αγαπάς είναι….να μην αφήνεις τον πόνο να παραμορφώνει την Αγάπη που αισθάνεσαι.
Να είστε ευλογημένοι.
ΔΑΣΚΑΛΟΣ...
