ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ που δόθηκε από το δάσκαλο στα άτομα των ομάδων μας στη διάρκεια του τρίτου σεμιναρίου "το βίωμα του Αγαπώ".
Η ενθύμηση αρχίζει και εμφανίζεται μπροστά σου μέσα από το ευχαριστώ. Μπορείς και λες ευχαριστώ επειδή μπορείς και κοιτάζεις. Μπορείς και κοιτάζεις τα πάντα ως τη γνώση που είναι. Κοιτάζεις την ψυχή που σε πόνεσε ως γνώση...ως τη γνώση που εσύ ζήτησες. Τότε, μόνον τότε, λες ευχαριστώ...όταν αρχίζεις να θυμάσαι αυτό που ζήτησες, όταν αρχίζεις να θυμάσαι ακριβώς αυτό που ζήτησες. Όταν αρχίζεις να θυμάσαι γιατί το ζήτησες.
Αρχίζω και θυμάμαι αυτό που ζήτησα, σημαίνει...βλέπω τη γνώση που δημιούργησε αυτό που ζήτησα. Που σε βοήθησε αυτή η γνώση; Μήπως έγινε η αιτία να αναγνωρίσεις μέσα σου αυτό που σε συνδέει με τα πάντα γύρω σου; Μήπως έγινε η αιτία να αναγνωρίσεις ότι δεν υπάρχεις μόνος σου; Ότι υπάρχεις μέσα σε συνθήκες γνώσης που εσύ επέλεξες; Μήπως...είναι η αιτία να δεις το Αγαπώ στον τρόπο που υπάρχει στο τώρα; Να δεις, ακριβώς με ποιο τρόπο προβάλλεται κάθε φορά στο τώρα;
Όλο αυτό είναι η συνδημιουργία των ψυχών. Όταν εισχωρήσεις στον τρόπο που η συνδημιουργία κινείται στο τώρα, θα μπορείς να κοιτάζεις αυτόν που σε πόνεσε, θα μπορείς να θυμάσαι εσένα, θα μπορείς να αναγνωρίζεις εσένα.
Σκέψου, τι έχει μέσα του το ευχαριστώ; Συνέχισε να λες ευχαριστώ σε αυτόν που σε πόνεσε για να μπορέσεις να δεις τι έχει μέσα του το δικό σου ευχαριστώ. Για να μπορέσεις να δεις τι λες σε αυτόν που σε πόνεσε όταν του λες ευχαριστώ. Του δείχνεις τη γνώση μέσα από την οποία κοιτάζεις. Για να πεις ευχαριστώ...πρώτα κοιτάζεις τη γνώση που δημιούργησε αυτό που κοιτάζεις.
Ευχαριστώ σημαίνει βλέπω. Ευχαριστώ σημαίνει "είμαι". Έτσι το ευχαριστώ εκπορεύει τη δική σου γνώση και η γνώση δημιουργεί μέσα στο δικό σου ευχαριστώ τον εαυτό της.
Λέγε πιο συχνά ευχαριστώ. Έτσι θα κοιτάζεις πιο συχνά τη γνώση. Έτσι θα θυμάσαι πιο συχνά αυτό που είσαι.
Λέγε πιο συχνά ευχαριστώ...είναι ο δρόμος προς την ενθύμηση.
Να είστε ευλογημένοι.
